τι θελει να πει ο ποιητης?

Ψαχνω απεγνωσμενα ενα τραγουδι απο το 2005 και δεν το βρισκω.. Γνωριζω τους στιχους γιατι τους εγραψα σε ενα γραμμα που εδωσα καποτε σε 2 μαυρα ματια. Αλλα δεν θυμαμαι τιτλο και δεν θυμαμαι πως λενε το παλικαρι που το τραγουδουσε. Και ετσι εχω μονο τους στιχους και την αναμνηση του τραγουδιου..

Εχω ενα κουτακι που λεγεται "Secrets and treasures". Μεσα του υπαρχουν γραμματα κι ημερολογια. Και βρηκα αλλο ενα ροζ τετραδιο εκει μεσα. Και εκατσα και διαβασα τι εγραφα στα 16 μου. Για εναν ερωτα ανυποφορο και για φιλιες που χαθηκαν επειδη εφυγα. Επειδη τα αφησα ολα πισω μου. Για φιλιες που ξαναγυρισαν και με πηραν αγκαλια. Για εναν ερωτα που σημερα δεν γνωριζω απολυτως τιποτα. Και δεν με ενοχλει καθολου.

Σε 6 χρονια θα διαβαζω τι εγραφα στο σημερινο ημερολογιο και θα αναρωτιεμαι τι πραγματικα αισθανομουν οταν τυπωνα τις λεξεις πανω στο χαρτι η στο ιστολογιο.. Και σε εκεινον τον εαυτο μου θελω να πω οτι ολα ηταν πραγματικα.. Καθε δακρυ και πονος.. Καθε στιγμη που μου λειπει και καθε φορα που τον σκεφτομαι. Καθε λεπτο που δεν μπορω να του μιλησω και υποφερω και καθε ωρα που νευριαζω με την σταση του. Ολα ειναι αληθινα. Οτι νοιωθω. Ολα τα συναισθηματα που παλευουν μεταξυ τους..

Μπορει να χμογελαω και να περναω καλα αλλα οταν ερχομαι σε ενα αδειο σπιτι τοτε ολα καταρρεουν. Μοιραζομαι τον πονο μου αλλα πρωτα απο ολα ειναι δικος μου. Και ετσι τον κραταω τις περισσοτερες ωρες για μενα και μονο για μενα. Αλλα αυτο δεν σημαινει πως δεν μπορω να ζω.. Και δεν χρειαζεται να απολογουμαι που ζω..

Ετσι...

Χθες εκλαψα. Γιατι πονουσα. Γιατι μου λειπει. Γιατι ακουσα πως πληγωσα καποιον βαθια. Πως εκανα καποιον να πονεσει. Επιτηδες. Και ετσι εκλαψα. Για ωρες. Κοιμηθηκα και ξυπνησα. Εξω ειχε ηλιο.

Σημερα? Νευριασα εν ωρα τηλεφωνου. Πολυ. Τα πηρα. Γιατι και εγω πληγωθηκα. Και εγω πονεσα. Απο εναν ανθρωπο που αγαπαω. Που νομιζε οτι μου εδωσε τα παντα. Που πιστευε πως θα αρκουσε απλα να υπαρχει μαζι μου. Που εβλεπε πως χρειαζομουν και αλλα μα που και παλι δεν μπορεσε να μου τα δωσει.

Δεν αρκει να υπαρχεις μαζι μου αν δεν θες να συνυπαρχεις μαζι μου. Δεν ερκει να με αγαπας αν δεν το δειχνεις αρκετα. Δεν αρκει να με θες οποτε σου καθεται. Δεν φτανει να μου μιλας λογω αλκοολ και ν μην μου μιλας λογω καφε. Δεν φτανει να μοιραζεσαι ενα σιριαλ μα οχι την ζωη σου. Δεν γινεται να θες εμενα μα οχι την οικογενεια μου. Δεν απαιτεις τον χρονο μου χωρις να δινεις τον δικο σου. Δεν νοιωθεις τιποτα αν με βλεπεις να κανω κατι που δεν σου αρεσει.

Οταν νοιωθεις αντιδρας. Οταν αγαπας παλευεις. Οταν θες συνεχιζεις. Οταν σταματας τα παρατας.

Πληγωσα καποιον. Αλλα οχι πριν με πληγωσει αυτος.

2011.01.23

Τελος. Δεν υπαρχει αυριο. Δεν υπηρχε σημερα. Σε 4 λεπτα γκρεμισα οτι χτισαμε σε 2 χρονια. Δεν με εμποδισες. Με βοηθησες.

Η καρδια μου χαος, σαν ενα διαμερισμα αχουρι. Δεν σημαζευεται ακομα. Αλλα με τον καιρο λιγο, λιγο θα την σημαζεψω.

Ποναω. Τουλαχιστον νοιωθω. Το ξερω. Κλαιω και εκφραζομαι. Δεν εχω τρυπα. Δεν εχω κενο. Εχω λυπη. Εχω φοβο. Εχω ελπιδα. Σε αγαπας και με αγαπας. Απλα οχι αρκετα. Και για αυτο λυπαμαι. Για αυτο κλαιω.

Μου λειπεις.

2010.01.06

Δεν γνωριζω. Μονο κανω. Οτι βγει απο τις πραξεις μου θα το δεχτω. Δεν προβλεπω. Ελπιζω. Πως το αυριο θα ειναι ομορφο.

Ευχαριστω. Την τυχη που μου εδωσε μια οικογενεια που με νοιαζεται και με αγαπαει.

Εχω αρχες. Καποιες φορες τις ξεχναω. Δεν μπορεις να γυρισεις την πλατη σου και να μην κοιταξεις ποτε πισω. Θα γυρισεις καποια στιγμη το κεφαλι σου να δεις τι απεμεινε.

Δεν γνωριζω το αυριο. Τι θα κανω. Ποια θα ειμαι. Αν θα ζω η αν θα εχω φυγει. Μα το αυριο θελω να ειναι ομορφο. Ελπιζω για αυτο. Τα ονειρα μου δεν θα τα παρει κανενας απο μενα. Δεν θα τους αφησω.

Ονειρα. Ελπιδα. Αγαπη. Οικογενεια.

Ο φιλος μου ο Αλεκ..

Ο Αλεκ δεν συμφωνει μαζι μου σε ολα. Συμφωνει ομως σε πολλα. Θα πιει καφε μαζι μου και θα μοιραστει την μπυρα του και την καθημερινοτητα του. Θα παει σε ενα εστιατοριο μαζι μου και θα φιλοσοφισει για σχεσεις (την δικη μου).

Θα συμφωνησει μαζι μου οταν λεω οτι ο ανθρωπος μοιραζεται πολλες φορες γιατι η συνηδηση του δεν αντεχει αλλο. Λεμε στην σχεση μας οτι καναμε κατι με καποιον αλλον γιατι καποιον προδωσαμε, η ετσι μαας ειπαν αλλοι οτι καναμε. Τα διηγουμαστε ολα γιατι δεν μπορουμε να κουβαλαμε το βαρος μονοι μας και ετσι το μοιραζομαστε με την σχεση μας. Το αλλο μας μισο (ας το πουμε ετσι) βασανιζεται γιατι εμεις δεν μπορουμε να κρατησουμε τα ρουχα μας πανω στο σωμα μας η γιατι δεν μπορουμε να αποδεχτουμε οτι οτι και να εγινε αγαπαω το ατομο με το οποιο ξυπναω καθε πρωι και τιποτα δεν αλλαζει.

Θα συμφωνησω μαζι του οταν μου λεει πως οταν εισαι ερωτευμενος με τον κολλητο-η σου δεν λες κουβεντα αν δεν εισαι 100% σιγουρος οτι και αλλος νιωθει το ιδιο. Γιατι αλλιως κανεις παλι τον αλλον μιζερο για ενα διαστημα που μπορει να κρατησει μια μερα η μηνες. Αν ολα πανε καλα βεβαια θα ζησετε τον ερωτα σας αλλα αν οχι μπορει και να τον χασεις ως φιλο. Ο Αλεκ μολις εμαθε οτι μια κοινη μας φιλη ειναι ερωτευμενη μαζι του και δεν ξερει πως να αντιδρασει εκτος απο το να απομακρυνθει. Εγω δεν της ειπα ποτε οτι ημουν ερωτευμενη μπορω να την αγκαλιαζω και να την φιλαω οσο αυτη θελει.


Οταν του λεω οτι δεν εχω μιλησει στην σχεση μου για τα ερωτικα μυνηματα που λαμβανω καταλαβαινει. Εχω προσπαθησει να τα αποτρεψω, αλλαξα αριθμο και παλι μου τα στελνουν. Να του πω κατι γιατι? Τι θα κανει? Δεν γνωριζει τον αποστολεα και το μονο που θα καταφερνα ειναι οτι καθε φορα που χτυπαει μηνυμα θα αναρωτιεται αν ειναι μηνθμα ερωτικο η φιλικο.

Ειμαι ανοιχτη με το οτι φιλαω κοπελες. Δεν ειμαι ανοιχτη με το τυχαινει να φιλαω αγορια. Μην με παρεξηγησετε, δεν φασωνομαι με αλλους μερα παρα μερα.. Ετυχε να γινει. Μπορω να πω οτι δεν σημαινε τιποτα γιατι δεν αναπολω τις στιγμες εκεινες. Αλλα γιατι να μοιραστω κατι το οποιο δεν με ενοχλει απλα γιατι ο κοσμος θεωρει οτι αυτο ειναι το σωστο? Γιατι να κανω τον αλλον μιζερο για κατι που σημαινει τιποτα? Ο Αλεκ το καταλαβαινει αυτο.

Γιατι να συνεχιζω να προσπαθω το σεξ να ειναι οπως ηταν με τον Γιωργο, τον Ηρακλη, τον Αρτεμη, τον Jojjen, τον Linus? Γιατι να προσπαθω να τον αλλαξω οταν το μονο που καταφερνω λεγοντας "Θελω καλυτερο σεξ" ειναι να τον ισοπεδωνω. Ειναι δυσκολο οταν εχεις κανει πραγματικα καλο σεξ να πας πισω σε κατι που ειναι απλα μετριο. Δεν λεω πλεον πολλα απλα τον σπρωχνω προς τα εκει που θελω και σταδιακα εχει καλυτερεψει και αυτο. Ο Αλεκ το καταλαβαινει. Αυτο που δεν καταλαβαινει ειναι γιατι επιμενω να μενω εκει που δεν με πανε στον εβδομο ουρανο. Η απαντηση μου ειναι "Δεν ξερω".

Το θεμα ειναι οτι ο Αλεκ καταλαβαινει. Ποιος ο λογος να λες στον κοσμο οτι εχεις σχεση ανοιχτη? Πες οτι δεν εχεις. Ποιοις ο λογος να πεις οτι εχεις σχεση? Για να μην παρει το μυαλο του αλλου αερα και νομιζει οτι κατι μπορει να γινει μεταξυ σας. Για να προσπαθεις να πεισεις τον εαυτο σου να μην κανει πραγματα απλα γιατι εχεις σχεση. Γιατι ο κοσμος περιμενει απο τον καθενα μας να φτιαξουμε μια σχεση με το αλλο μας μισο.

Ο Αλεκ δεν συμφωνει οταν λεω οτι οι σχεσεις που χρειαζομαι ειναι οι φιλοι και οι οικογενεια μου. Θεωρει οτι χρειαζομαστε καποιον να χτισουμε ενα μελλον. Δεν συμφωνω. Θελω να χτισω μονη μου το μελλον μου. Χωρις καποιον να μου λεει τι να κανω και το οχι. Χωρις παιδια να μου κοβουν τα ονειρα μου και χωρις κατοικιδια να με εμποδιζουν οταν θελω να καταλτησω τον κοσμο.

Αλλα ειμαι μονο 22 και αυτα ειναι οτι αισθανομαι σημερα. Αυριο ολα μπορει να ειναι αλλιως. Το μονο που ειναι σιγουρο ειναι οτι ο εγκεφαλος χρειαζεται 3 μερες να ακλιματιστει (αν δεν εχω ξεχασει την μητρικη μου γλωσσα). Οποτε σε τρεις μερες μπορει να σκεφτομαι αλλιωτικα..

Καλες γιορτες..

Ειχα ενα αλλο ιστολογιο οπου εγραφα στα σουηδικα. Το εριξα μια ματια και ειδα οτι ενα απο τ τελευταια πραγματα που εγραψα ηταν:

"Κυνικη

Θα χασουμε. Θα καταστρεψουμε. Πιστευουμε πως μπορουμε να σωσουμε. Οτι ομορφο, απαραιτητο και αγαπημενο. Θα πονεσουμε. Οι πληγες δεν προκειται ποτε να κλεισουν, αν ζησουμε για να θυμομαστε.
Ο ανθρωπος δεν θα μπορεσει να σταθει. Η φυση θα βγει νικητης. Εμεις θα χαθουμε.

Γιατι απλα δεν μαθαμε να εκτιμαμε "

Πλησιαζουνε γιορτες. Χαιρομαι που θα τις περασω με την οικογενεια μου. Εκτιμαω. Αλλα καποιες φορες σκεφτομαι ποσο πιο καλα θα ηταν ολα αν απλα δεν υπηρχαμε..

Καλες γιορτες λοιπον..

Ποιος ειπε οτι το μεγεθος δεν μετραει?

Μετραει γιατι μπορει ειτε να σου χαρισει απολαυση ειτε να σε βασανισει. Απλα η θα κανει δουλεια καλη η θα κανει δουλεια χαλια. Ειτε θα σου κατσει γαντι η δεν θα σου ταιριαξει καθολου. Αν ειναι πολυ μεγαλο δεν θα χωραει και αν ειναι πολυ μικρο θα χωραει και με το παραπανω. Και πες οτι θελεις να το καμαρωσεις. Αν το μεγεθος δεν ειναι ικανοποιητικο πως θα μπορεσεις να το κοιταξεις χωρις να νοιωσεις οτι του λειπουν καποια εκατοστα?

Γιατι μιλαω?
Για το δεντρο που στολιζουν εκατομμυρια ανθρωποι μια φορα το χρονο. Για αυτο και εγω δεν εχω ενα. Γιατι το μεγεθος που θελω δεν το εχω βρει ακομα. Ασε που δεν χωραει.. Που να το βαλω? Ασε που δεν κανω χριστουγεννα σπιτι μου, ουτε ειμαι ποτε σπιτι μου για να το καμαρωσω. Οποτε γιατι να εχω ενα?

Απλα θελω να πω οτι το μεγεθος μετραει και οποιος ειπε διαφορετικα δεν κοιταξε καλα τις σημειωσεις του. . .