Γιατι νομιζεις πως δεν ειμαι καλα? Πως κλαιω? Πως αισθανομαι μονη μου? Δεν ειμαι..

Ειμαι χαρουμενη που η ζωη μου ειναι οπως ειναι. Απλη και λυτη. Χωρις μεγαλες δυσκολιες. Τα προβληματα μου ειναι αυτα μιας ανεπτυγμενης χωρας. Δεν εχω υπαρξιακα προβληματα. Ασχετα αν ο πονος εμφανιζεται που και που δεν εχω ουτε ερωτικα προβληματα.
Μου αρεσει η δουλεια μου και οι φιλοι μου. Ειμαι χαρουμενη που βρηκα ενα ειδος ασκησης που επιτελους μου αρεσει, την αναρρηχηση.

Χαμογελαω στον ηλιο και περπαταω ξυπολυτη στο γρασιδι. Οι κιτρινες πεταλουδες θα μου θυμιζουν παντα τον Ερικ και οι πικραλιδες παντα τον Κεβιν. Αγαπαω τον εαυτο μου και του δινω αυτο που χρειαζεται για να ειναι καλα. Χωρις να βαζω αλλους σε δυσκολη θεση. Τουλαχιστον προσπαθω. Αλλα ασχημα δεν νοιωθω.

Μιλαω, ακουω, πιανω, βλεπω και γευομαι την ζωη και οτι εχει να μου προσφερει. Μοιραζομαι τις σκεψεις και τα αισθηματα μου, αλλα πανω απο ολα ειναι δικα μου.

Σε σκεφτομαι. Καποιοες φορες ευχομαι να μπορουσα να κανω η να αισθανθω κατι παραπανω. Δεν το βρισκω. Λυπαμαι. Για αυτο μην με περιμενεις. Δεν μπορω να σου υποσχεθω οτι μια μερα θα φτασω εκει. Ετσι για να ξερεις.

Με βολευει..

Μου αρεσει οπως ειναι τα πραγματα σημερα. Γιατι να αλλαξω? Μου δινεις απολαυση και μου δινεις χαρα. Εχουμε κατι απλο και την αλλη βδομαδα φευγεις. Γιατι να σε ρωτησω? Δεν εχει αλλαξει κατι μεταξυ μας. Δεν νοιωθω τιποτα παραπανω. Δεν νοιωθω τιποτα λιγοτερο.

Θεωρω πως αν θες κατι παραπανω να μου το πεις. Απο την αρχη σου ειπα πως δεν ειμαι ερωτευμενη. Απο την αρχη σου ειπα πως δεν σε θελω για "σχεση". Πως δεν εχω τον χρονο ουτε και την προθεση. Τωρα αν εσυ αλλαξες πες το μου. Αν δεν μου το πεις δεν μπορω να ξερω.

Νομιζω οτι θες παραπανω. Αλλα δεν θα σε ρωτησω. Απλα γιατι με βολευει.

Λογια λογια λογια

Επηρεαζομαι. Ευκολα. Για το τι θα βαλω, τι μου παει, ποιος μου αρεσει, τι πρεπει να κανω και αν ειμαι καλα η οχι. Το ηξερα αυτο για μενα αλλα χθες παραπηγε. Το καταλαβα παρ'ολο το αλκοολ που κυλουσε στο αιμα μου. Το καταλαβα γιατι μου γαμησε την ψυχολογια. Η φιλη μου. Που ακουσε κατι και ετρεξε να μου το πει. Η μπορει απλα να το σκεφτηκε μονη της και δεν τολμησε να το πει ξεκαθαρα και ειπε ποιος αλλος της το ειπε. Οπως και να εχει.. Να προσεξω την φημη μου γιατι ο κοσμος βλεπει κια μιλαει. Πο φιλοι μου μπορει να ξερουν ποια ειμαι αλλα οχι οι υπολοιποι.
Εδω Σουηδια δεν εχουν κααταλαβει τι εστι χωριο. Να μην μπορεις να περπατησεις εξω απο το απιτι σου χωρις την επομενη μερα να ακουσεις οτι να'ναι για το τι εκανες η οχι. Εγω ομως ξερω. Οτι ο κοσμος μιλαει. Οτι ο κοσμος μπορει να ειναι αηδιαστικα κακος και ασχημος. Εμαθα να μην με νοιαζει στο χωριο τι λενε. Θα με νοιαξουν 5 φοιτητες της πολης? Που δεν γνωριζω καν?

Οταν βλεπεις οτι περναω καλα και ειμαι χαρουμενη μην μου γαμας την ψυχολογια. Αφου δεν με εχεις δει ετσι εδω και καιρο. Γαμα τους ολουε. Και σαν φιλος κρατα μου την πλατη και πες τον αλλον να βρει αλλου ναα σταξει το φαρμακι του γιατι εμεις δεν το χρειαζομαστε.

Να εκανα και κατι κακο. Γευτηκα ισως καποιον/α παραπανω. Χωρις να τους ρωτησω αν θελουν. Χορεψα με μενα και αγκαλιασα ατομα που εχω να δω ααπο το Φλεβαρη.
Ενα βραδυ. Ενα bag in box. Ενα συννεφο. Περασα ομορφα και καλα.

Τωρα αν καποιος θελει να πει κατι, παρακαλω ας πει. Μην διστασεις. Μονο μην πεις κατι που δεν ειναι αληθεια.. Εκει ειναι που την πατανε οι ρουφιανοι..

Σώμα, σκέψεις και αισθήματα..

Το σώμα σαφές. Οι σκέψεις κουβαρι. Τα αίσθηματα ανάμεικτα. Η φυσική επαφή είναι υπέροχη. Τα σώματα τραβιούνται σαν μαγνήτες και τα μάτια μιλούν πιο δυνατά και από τα λόγια. Οι σκέψεις δεν βγάζουν άκρη πλέον. Τι είναι πάνω και τι κάτω; Τι σωστό, τι λάθος και τι αληθινό; Τι είναι όνειρο και τι πραγματικότητα; Τι θέλω εγώ, εσύ, εμείς; Στα αλήθεια? Τα συναισθήματα ανάμεικτα. Μια θάλασσα από χρώματα που με τραβάνε σε διαφορετικές κατευθύνσεις. Πρόκειται για ανθρώπους γύρω μου, αλλά και για σένα και για μένα .. Τι αισθάνομαι εγώ. Τι εσύ.

Κανείς από τους δυο μας δεν τολμά. Κανείς από τους δυο μας δεν γνωρίζει .. Μέσω μιας σιωπηλής συμφωνίας χτίζουμε εμπόδια. Μέσω μικρών χειρονομιών χτίζουμε γέφυρες. Οι λέξεις κρέμονται στον αέρα όταν λέμε αντίο. Λες και θέλουμε περισσότερα. Σαν να υπήρχε κάτι μεταξύ μας. Πάμε μπροστά και περιμένουμε. Απολαμβάνουμε αυτό που έχουμε. Οτι και να είναι αυτό. Μηνύματα για να βρεθούμε. Βόλτες και αναρρήχηση. After works και έξοδοι. Απολαμβάνουμε. Αλλά η αβεβαιότητα υπάρχει. Δοκιμάζουμε τα νερά και δεν τολμάμε να βουτήξουμε. Εγώ μια φορά δεν είμαι έτοιμη να βουτήξω. Αλλά μου δίνεις ανάμεικτα σινιάλα. Λές κόκκινο ενώ δίχνεις πράσινο.

Αρκετά για να συγχύσουν οποιονδήποτε.

Απριλιος..

Σου ειπα οτι δεν θελω να μοιραστω με αλλον το κορμι μου. Οτι δεν ειμαι για τετοια. Σου ειπα οτι το να μοιραζομαι το στομα μου και την γλωσσα μου δεν με ενοχλει. Το να δωσω το κορμι μου ομως σε καποιον σημαινει πως δινω ενα κομματι απο μενα. Δινω σαρκα. Δινω μια γευση απο μενα σαν ατομο. Τι μου αρεσει και τι οχι. Τι ανθρωπος ειμαι και που μπορω να φτασω. Δεν μπορω να με μοιραζομαι με πολλους ταυτοχρονα. Γιατι θα μοιραστω σε στρατοπεδα, σε πελαγη και σε ουρανους οπου δεν θα μπορω να πεταξω 100%. Γιατι θα ειμαι σκορπισμενη.

Μου ειπες πως δεν ξερεις. Σε επιασα στον υπνο. Πως ειχαμε συμφωνησει.

Σου ειπα πως αυτο δεν αλλαζει τιποτα. Δεν σε θελω παραπανω ουτε λιγοτερο. Δεν σου ζητω να αλλαξεις. Αλλα τι νοιωθω εγω. Μου ειπες αρκει να μην με πληγωσεις.

Μα δεν μπορεις να πληγωσεις το κενο. Ενα αισθημα που δεν υπαρχει δεν μπορει να χαθει. Ισως να γεννηθει. Δεν μπορω να με μοιραζομαι. Οσο και να θελω. Δεν το κατεχω. Μπερδευομαι. Η σαρκα μου δικη σου. Μην ξεχναμε ομως πως εχουμε ημερομηνια ληξεως..

Τι εχει σημασια?

Αυτος: Η πιο μεγαλη σου λυπη?

Εγω: Τι με ρωτησες τωρα? Δεν ηταν λιγες. Πρεπει να ηταν τον Ιανουαριο.. Ημουν τοσο χαλια που αρρωστησα. Μαλλον γραψε λαθος. Ημουν λυπημενη το φθινοπωρο και μεχρι πριν απο λιγες βδομαδες. Και το διαστημ μεταξυ 16-18 ηταν μια μεγλη μελαγχολια που λιγοι την ειδανε. Εσυ?

Αυτος: Οταν χωρισα με την κοπελα μου. Ημασταν μαζι δυο χρονια και οταν χωρισαμε καττερευσαν ολα. Ημουν χαλασμενος για 2-3 μηνες κι μετα μου πηρε κανα εξαμηνο να ξαναμπω στο παιχνιδι.

Ειμαστε διαφορετικοι. Οι σχεσεις διαφερουν μεταξυ τους.Και εμεις μαζι με αυτες. συναισθηματα δεν ειναι παντα το ιδιο. Ετσι κι το πως αντιμετωπιζουμε εναν χωρισμο. Γιατι ο καθε χωρισμος ειναι διαφορετικος.

Ολοι ομως σε σημαδευουν. Με τον εναν η τον αλλον τροπο. Ολοι θελουν χρονο και ο χρονος δεν εχει να κανει με το ποσο καιρο ησασταν μαζι η ποσο πολυ αγαπουσες αυτο το προσωπο. Ενας ερωτας μπορει να χρειαστει περισσοτερο χρονο απο μι σχεση που κρατησε 5 χρονια. Αλλα δεν εχει σημασια ποσο χρονο χρειαστηκες για να ξεπερασεις ενα χωρισμο. Σημασια εχει οτι ξεπερασες κατι που ποναει και πως εμαθες κατι απο τον πονο. Οτι εμαθες κτι απο την σχεση που ειχες. Κατι για τον εαυτο σου και κατι απο το τι θελεις πο την ζωη σου και τι σου λειπει.

Σημασια εχει να μπορεσεις να γινεις ολοκληρος παλι, να σταθεις στα ποδια σου και να πας μπροστα.

Λογια και σκεψεις..

Η μεση ποναει. Τα ματια κλεινουν. Το στομα στεγνο. Ο νους τρεχει. Γελιο ακουγεται. Στο τελος αποχωρει. Μονη μετο διαδυκτιο και αδεια ποτηρια.

Αξιολογηση εγινε. Η εμπιστοσυνη χαθηκε. Τι εγινε λαθος? Τι δεν ειπωθηκε? Τι κρατησα γι τον εαυτο μου? Τι δεν ηταν ξεκαθαρο? Σκεψεις βαζονται σε ταξη και τα αισθηματα παιρνουν το πανω χερι. Κνεις δεν ειπε οτι η ζωη ειναι ευκολη. Κανεις δεν ειπε οτι ειναι δικαιη. Ειναι ωρα να αλλαξω μερια, να αλλαξω πορεια. Καποιες φορες εινι καλυτερα να πεις "Γεια σας και ευχαριστω". Να γυρισεις την πλατη σου και να ευχηθεις καλη τυχη.

Στο βαθος βρισκεται η καρδια. Μερικες φορες βγαινει στην επιφανεια για να κρυφτει μετα ξανα. Σε μια γωνια βρισκεται εδω κι κααιρο ενα ονειρο θρυψαλα. Ποιος θα μαζεψει τα κομματια? Ποιος θα καθαρισει? Η θα ειναι για παντα μια αναμνηση?

Το φως εχει διαφορετικα χρωματα. Μερικες φορες φωτιζει ομορφα και καποιες αλλες χρωμα δεν υπαρχει. Ενα γκριζο τοπιο οπως η πολη στην οποια ζω. Η μουσικη που ακουγετι δεν εχει συγκεκριμενο χτυπο η τυπο απλα παιζει. Χωρις να ταιριαζει με τον γυρο κοσμο. Χαος επικρατει στον κοσμο, χαος στην χωρα, χαος στην πολη, χαος στο σπιτι.. Χαος επικρατει μεσα μου. Απο το χαος δημιουργειται ταξη. Συντομα θα την βρω την ακρη.. Αλλα μια αλλη μερα..