Κυριακή, 17 Απριλίου 2011

Λογια λογια λογια

Επηρεαζομαι. Ευκολα. Για το τι θα βαλω, τι μου παει, ποιος μου αρεσει, τι πρεπει να κανω και αν ειμαι καλα η οχι. Το ηξερα αυτο για μενα αλλα χθες παραπηγε. Το καταλαβα παρ'ολο το αλκοολ που κυλουσε στο αιμα μου. Το καταλαβα γιατι μου γαμησε την ψυχολογια. Η φιλη μου. Που ακουσε κατι και ετρεξε να μου το πει. Η μπορει απλα να το σκεφτηκε μονη της και δεν τολμησε να το πει ξεκαθαρα και ειπε ποιος αλλος της το ειπε. Οπως και να εχει.. Να προσεξω την φημη μου γιατι ο κοσμος βλεπει κια μιλαει. Πο φιλοι μου μπορει να ξερουν ποια ειμαι αλλα οχι οι υπολοιποι.
Εδω Σουηδια δεν εχουν κααταλαβει τι εστι χωριο. Να μην μπορεις να περπατησεις εξω απο το απιτι σου χωρις την επομενη μερα να ακουσεις οτι να'ναι για το τι εκανες η οχι. Εγω ομως ξερω. Οτι ο κοσμος μιλαει. Οτι ο κοσμος μπορει να ειναι αηδιαστικα κακος και ασχημος. Εμαθα να μην με νοιαζει στο χωριο τι λενε. Θα με νοιαξουν 5 φοιτητες της πολης? Που δεν γνωριζω καν?

Οταν βλεπεις οτι περναω καλα και ειμαι χαρουμενη μην μου γαμας την ψυχολογια. Αφου δεν με εχεις δει ετσι εδω και καιρο. Γαμα τους ολουε. Και σαν φιλος κρατα μου την πλατη και πες τον αλλον να βρει αλλου ναα σταξει το φαρμακι του γιατι εμεις δεν το χρειαζομαστε.

Να εκανα και κατι κακο. Γευτηκα ισως καποιον/α παραπανω. Χωρις να τους ρωτησω αν θελουν. Χορεψα με μενα και αγκαλιασα ατομα που εχω να δω ααπο το Φλεβαρη.
Ενα βραδυ. Ενα bag in box. Ενα συννεφο. Περασα ομορφα και καλα.

Τωρα αν καποιος θελει να πει κατι, παρακαλω ας πει. Μην διστασεις. Μονο μην πεις κατι που δεν ειναι αληθεια.. Εκει ειναι που την πατανε οι ρουφιανοι..

Δεν υπάρχουν σχόλια: